/ɾeˈfic/
KökenOsmanlı Türkçesi رفیق (refiḳ) sözcüğünden devralındı, Arapça رَفِيق (rafīḳ) sözcüğünden, رَفُقَ (rafuḳa) sözcüğünden.
- Bir erkek adı. erkek ad
- Sivas ili İmranlı ilçesine bağlı köy
- obsoleteArkadaş.
“İki refik, sevgili arkadaşlarını yalnız bırakmak istemediler.”
- obsoleteBir kadının evlenmiş olduğu erkek.
BiçimlerRefik'i(accusative) · refiki(accusative) · refikler(plural) · refik(singular, nominative) · refikler(plural, nominative) · refiki(singular, accusative) · refikleri(plural, accusative) · refike(singular, dative) · refiklere(plural, dative) · refikte(singular, locative) · refiklerde(plural, locative) · refikten(singular, ablative) · refiklerden(plural, ablative) · refikin(singular, genitive) · refiklerin(plural, genitive) · refikim(possessive, singular, first-person, nominative) · refiklerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · refikimi(possessive, singular, first-person, accusative) · refiklerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · refikime(possessive, singular, first-person, dative)