[ˈɾʊst͡ʃɑ]
- Rusça demek/konuşmak/okumak/yazmak
“Rusça konuşabiliyor musun?”
- Rusça ile alakalı
“Rusça hocamla ilk defa orada tanışmıştık.”
“Rusça kitaplarının hepsini sattı — yazık!”
BiçimlerRusçayı(accusative) · Rusça(singular, nominative) · Rusçalar(plural, nominative) · Rusçayı(singular, accusative) · Rusçaları(plural, accusative) · Rusçaya(singular, dative) · Rusçalara(plural, dative) · Rusçada(singular, locative) · Rusçalarda(plural, locative) · Rusçadan(singular, ablative) · Rusçalardan(plural, ablative) · Rusçanın(singular, genitive) · Rusçaların(plural, genitive) · Rusçam(possessive, singular, first-person, nominative) · Rusçalarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · Rusçamı(possessive, singular, first-person, accusative) · Rusçalarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · Rusçama(possessive, singular, first-person, dative) · Rusçalarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative) · Rusçamda(possessive, singular, first-person, locative)