/tyˈɾɛv/
Origintüremek sözcüğünden türetilmiştir.
- türemiş veya üretilmiş şey
- Değişken artması sıfıra giderken fonksiyonun artmasının değişken artmasına oranının limiti
- yapım ekiyle kurulmuş sözcük
“Sev-gi, sev-in-mek, göz-lük gibi sözcükler, baştaki köklerin türevleridir.”
- Bir madde üzerinde yapılan kimyasal işlemler sonucu elde edilen bir başka madde
Formstürevi(accusative) · türevler(plural) · türev(singular, nominative) · türevler(plural, nominative) · türevi(singular, accusative) · türevleri(plural, accusative) · türeve(singular, dative) · türevlere(plural, dative) · türevde(singular, locative) · türevlerde(plural, locative) · türevden(singular, ablative) · türevlerden(plural, ablative) · türevin(singular, genitive) · türevlerin(plural, genitive) · türevim(possessive, singular, first-person, nominative) · türevlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · türevimi(possessive, singular, first-person, accusative) · türevlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · türevime(possessive, singular, first-person, dative) · türevlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)