/ˈto.cat/
OriginEski Türkçe tokımak (tokımak)
- il belediyesi
- Kütahya ili Hisarcık ilçesine bağlı köy
- Sakarya ili Ferizli ilçesine bağlı köy
- Karadeniz Bölgesi'nde yer alan, 2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre Türkiye'nin 40. büyük ili
- insana el içi ile vuruş
- dialectalbahçe, hayvan ağılı, mandıra veya tarla kapısı
FormsTokat'ı(accusative) · Tokat(singular, nominative) · Tokatlar(plural, nominative) · Tokadı(singular, accusative) · Tokatları(plural, accusative) · Tokada(singular, dative) · Tokatlara(plural, dative) · Tokatta(singular, locative) · Tokatlarda(plural, locative) · Tokattan(singular, ablative) · Tokatlardan(plural, ablative) · Tokadın(singular, genitive) · Tokatların(plural, genitive) · Tokadım(possessive, singular, first-person, nominative) · Tokatlarım(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · Tokadımı(possessive, singular, first-person, accusative) · Tokatlarımı(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · Tokadıma(possessive, singular, first-person, dative) · Tokatlarıma(possessive, plural, first-person, singular, dative) · Tokadımda(possessive, singular, first-person, locative)