ˈkla.psa
Originκλάψα < κλαίω (αόριστος: έκλαψα) + κατάληξη θηλυκού -α
- άλλη μορφή του κλάμα, θρήνος
- μεμψιμοιρία με γκρίνια και κλάματα
Formsκλάψα(singular, nominative) · κλάψες(nominative, plural) · κλάψας(genitive, singular) · κλάψα(accusative, singular) · κλάψες(accusative, plural) · κλάψα(singular, vocative) · κλάψες(vocative, plural) · κλάψα(feminine) · Κλάψα(feminine) · Κλάψας(masculine) · Klapsa(transliteration, Latin)