Ετυμολογίαλάμνω < μεσαιωνική ελληνική λάμνω < αρχαία ελληνική ἐλαύνω - το αρχικό άτονο φωνήεν αποβλήθηκε και το σύμπλεγμα υν (vn) τράπηκε σε μν (πρβλ εὔνοστος > ἔμνοστος)
Τύποιλάμνω(present, first-person, singular) · έλαμνα(imperfect, first-person, singular) · θα λάμνω(future, imperfect, first-person, singular) · να λάμνω(subjunctive, first-person, singular) · λάμνοντας(participle) · λάμνεις(present, second-person, singular) · έλαμνες(imperfect, second-person, singular) · θα λάμνεις(future, imperfect, second-person, singular) · να λάμνεις(subjunctive, second-person, singular) · λάμνε(imperative, second-person, singular) · λάμνει(present, third-person, singular) · έλαμνε(imperfect, third-person, singular) · θα λάμνει(future, imperfect, third-person, singular) · να λάμνει(subjunctive, third-person, singular) · λάμνουμε(present, first-person, plural) · λάμναμε(imperfect, first-person, plural) · θα λάμνουμε(future, imperfect, first-person, plural) · να λάμνουμε(subjunctive, first-person, plural) · λάμνετε(present, second-person, plural) · λάμνατε(imperfect, second-person, plural)