ksiˈnos
Ετυμολογίαξινός < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ξινός < ελληνιστική κοινή ὄξινος < ελληνιστική κοινή ὄξος
- που έχει γεύση όξινη, καθώς περιέχει (συνήθως) οξικό οξύ
- που δεν έχει ωριμάσει
- που έχει αλλοιωθεί και ξινίζει
- figurativelyάνθρωπος που όλα τον ενοχλούν
Τύποιξινός(masculine, singular, nominative) · ξινή(singular, feminine, nominative) · ξινό(singular, nominative, neuter) · ξινού(masculine, genitive, singular) · ξινής(genitive, singular, feminine) · ξινού(genitive, singular, neuter) · ξινό(accusative, masculine, singular) · ξινή(accusative, singular, feminine) · ξινό(accusative, singular, neuter) · ξινέ(masculine, singular, vocative) · ξινή(singular, feminine, vocative) · ξινό(singular, vocative, neuter) · ξινοί(masculine, nominative, plural) · ξινές(feminine, nominative, plural) · ξινά(nominative, neuter, plural) · ξινών(masculine, genitive, plural) · ξινών(genitive, feminine, plural) · ξινών(genitive, neuter, plural) · ξινούς(accusative, masculine, plural) · ξινές(accusative, feminine, plural)