oɾˈmɲa
Originορμιά < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ὁρμιά (πετονιά από τρίχα αλόγου)
- νήμα ψαρέματος όπου δένεται το αγκίστρι
Formsορμιά(singular, nominative) · ορμιές(nominative, plural) · ορμιάς(genitive, singular) · ορμιών(genitive, plural) · ορμιά(accusative, singular) · ορμιές(accusative, plural) · ορμιά(singular, vocative) · ορμιές(vocative, plural) · ορμιά(feminine)