ˈpa.pas
Ετυμολογίαπάπας < (αντιδάνειο) (άμεσο δάνειο) μεσαιωνική λατινική papa < αρχαία ελληνική πάππας (μπαμπάς)
- τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας
- τίτλος του πατριάρχη Αλεξανδρείας
- figurativelyο ηγέτης ενός πνευματικού ή καλλιτεχνικού κινήματος
“ο Αντρέ Μπρετόν, ο πάπας του υπερρεαλισμού”
Τύποιπάπας(singular, nominative) · πάπες(nominative, plural) · πάπα(genitive, singular) · παπών(genitive, plural) · πάπα(accusative, singular) · πάπες(accusative, plural) · πάπα(singular, vocative) · πάπες(vocative, plural) · πάπας(masculine) · Πάπας(singular, nominative) · Πάπες(nominative, plural) · Παπαίοι(nominative, plural) · Πάπα(genitive, singular) · —Παπαίων(genitive, plural) · Πάπα(accusative, singular) · Πάπες(accusative, plural) · Παπαίοι(accusative, plural) · Πάπα(singular, vocative) · Πάπες(vocative, plural) · Παπαίοι(vocative, plural)