Originχαζός < (άμεσο δάνειο) τουρκική haz (απόλαυση) < (άμεσο δάνειο) αραβική حظ (ḥaẓẓ, τύχη, απόλαυση). Μια άλλη πιθανή ετυμολογία: < (άμεσο δάνειο) αραβική هاذ (haẓ, παραληρών, παράλογος)
- που του λείπει η εξυπνάδα (λέγεται και ως τρυφερή προσφώνηση)
Formsχαζός(masculine, singular, nominative) · χαζή(singular, feminine, nominative) · χαζό(singular, nominative, neuter) · χαζού(masculine, genitive, singular) · χαζής(genitive, singular, feminine) · χαζού(genitive, singular, neuter) · χαζό(accusative, masculine, singular) · χαζή(accusative, singular, feminine) · χαζό(accusative, singular, neuter) · χαζέ(masculine, singular, vocative) · χαζή(singular, feminine, vocative) · χαζό(singular, vocative, neuter) · χαζοί(masculine, nominative, plural) · χαζές(feminine, nominative, plural) · χαζά(nominative, neuter, plural) · χαζών(masculine, genitive, plural) · χαζών(genitive, feminine, plural) · χαζών(genitive, neuter, plural) · χαζούς(accusative, masculine, plural) · χαζές(accusative, feminine, plural)