ˈo.si.os
Ετυμολογίαόσιος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ὅσιος (αρχαία σημασία: ευσεβής, σύμφωνος με τα θεία)
- feminine, nounπροσωνυμία μοναχού ή μοναχής που τη μνήμη του/της τιμάει η Ορθόδοξη Εκκλησία
- figurativelyπολύ αδύνατος
“Έγινε σαν όσιος Ονούφριος με τόση δίαιτα.”
- rareπου έχει αφοσιωθεί στις θεϊκές απαιτήσεις ή, γενικά, στα θεία
Τύποιόσιος(masculine, singular, nominative) · όσια(singular, feminine, nominative) · οσία(singular, feminine, nominative) · όσιο(singular, nominative, neuter) · όσιου(masculine, genitive, singular) · οσίου(masculine, genitive, singular) · όσιας(genitive, singular, feminine) · οσίας(genitive, singular, feminine) · όσιου(genitive, singular, neuter) · οσίου(genitive, singular, neuter) · όσιο(accusative, masculine, singular) · όσια(accusative, singular, feminine) · οσία(accusative, singular, feminine) · όσιο(accusative, singular, neuter) · όσιε(masculine, singular, vocative) · όσια(singular, feminine, vocative) · όσιο(singular, vocative, neuter) · όσιοι(masculine, nominative, plural) · όσιες(feminine, nominative, plural) · όσια(nominative, neuter, plural)