Wordle Esperanto · Archive
Ĉiuj vortoj
1,839 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas
fojoj
substantivoPluralo de "fojo": okazoj, nombro de ripetoj (kiel en "du fojojn").
maraj
adjektivoPluralo de "mara": rilata al la maro, maraj.
servu
verboImperativo de «servi»: faru servon aŭ helpu; ankaŭ (en manĝa kunteksto) donu/manĝigu.
areno
substantivoGranda loko aŭ konstruaĵo por publikaj spektakloj aŭ sportaj konkursoj.
cedas
verboDonas aŭ rezignas; cedas al premo aŭ postulo, aŭ lasas ion al alia.
eduki
verboInstrui kaj gvidi iun por ke li akiru sciojn kaj bonajn kutimojn; edukadi.
erare
adverboMalĝuste; en eraro aŭ kun eraro.
idaro
substantivoaro de idoj; idaro.
mendi
verboFari mendon: peti aŭ ordigi varon aŭ servon por ricevi ĝin poste.
penon
substantivoPenado aŭ klopodo fari ion, ofte kun malfacilo.
stabo
substantivoGrupo de laborantoj aŭ oficistoj, kiuj helpas ĉe iu organizo aŭ instanco.
graco
substantivoFavoro aŭ bonvolo; ankaŭ eleganta ĉarmo en konduto aŭ movoj.
mielo
substantivoDolĉa, densa substanco farata de abeloj el nektaro.
banka
adjektivoRilata al banko (financejo) aŭ al bankaj aferoj.
benis
verboPasinta tempo de «beni»: li/ŝi/ĝi benis = faris benon, donis benon.
juĝis
verboEstis pasinta formo de "juĝi": li/ŝi/ĝi juĝis, tio estas taksis aŭ decidis pri io.
naĝis
verboAoris formo de «naĝi»: li/ŝi/ĝi naĝis = estis naĝanta en akvo.
ĉapon
substantivoaccusative singular of ĉapo
haltu
verboImperativo de "halti": ĉesu moviĝi aŭ agi; stopu.
ondon
substantivoaccusative singular of ondo
akuzo
substantivoAsserto, ke iu faris malbonon aŭ krimon; formala kulpigo.
ciklo
substantivoRipetiĝanta serio de fazoj aŭ eventoj, kiu revenas al la komenco post certa periodo.
ilojn
substantivoAkuzativa pluralo de “ilo”: objekto uzata por fari aŭ helpi fari laboron.
puŝas
verboAgo de premi aŭ peli ion for de si; tria persono singulara de la verbo "puŝi" en prezenco.
tieaj
adjektivoMontras ke io aŭ iu apartenas al tiu loko: de tie, en tiu loko.
danci
verboMovi la korpon laŭ ritmo de muziko, ofte por amuzo aŭ arto.
etiko
substantivoPrincipoj pri morala konduto; la scienco aŭ praktiko de moralaj normoj.
famon
substantivoAkuzativa formo de «famo»: publika konateco aŭ gloro pro atingoj.
foraj
adjektivoMalproksimaj; situantaj for de io aŭ de ĉi tie.
longo
adjektivoLonga; havanta grandan longon, ne mallonga.