Wordle Esperanto · Archive

Ĉiuj vortoj

1,839 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas

#1029
spiro
spiro
substantivoAero enspirata aŭ elspirata; la ago spiri.
#1028
vilao
vilao
substantivovilla
#1027
lundo
lundo
substantivoLa tago de la semajno inter dimanĉo kaj mardo.
#1026
nuraj
nuraj
adjektivoPluralo de "nura": solaj, nuraj; signifas ke ekzistas nenio alia krom ili.
#1025
premi
premi
verboPremi signifas forte puŝi aŭ apliki premon al io, ofte por kunpremi aŭ aktivigi ĝin.
#1024
punon
punon
substantivoaccusative singular of puno
#1023
https
https
#1022
oferi
oferi
verboDoni aŭ dediĉi ion (ofte por helpi aŭ honori iun), ekzemple oferon aŭ donacon.
#1021
ĝemis
ĝemis
verboPasinta tempo de «ĝemi»: eligi plendan aŭ doloran sonon.
#1020
fidis
fidis
verboPasinta tempo de "fidi": havis fidon; fidis je iu aŭ io.
#1019
omaĝe
omaĝe
adverboKiel omaĝo; honore al iu aŭ io, kiel signo de respekto.
#1018
retan
retan
adjektivoRilata al la interreto; interreta.
#1017
tujan
tujan
adjektivoRilate al io okazanta senprokraste, tuj (ekz. tuja respondo).
#1016
jenon
jenon
substantivoaccusative singular of jeno
#1015
tason
tason
substantivoTaso estas malgranda ujo por trinki, kutime por kafo aŭ teo.
#1014
agadi
agadi
verboAgadi: aktive fari ion por atingi celon; agi kaj labori, ofte energie.
#1013
akraj
akraj
adjektivoPluralo de "akra": havantaj pintan randon aŭ pinton; ne obtuzaj.
#1012
febro
febro
substantivoPliiĝo de korpa temperaturo pro malsano; febra stato.
#1011
flugi
flugi
verboMoviĝi tra la aero per flugiloj aŭ per aviadilo.
#1010
monde
monde
#1009
mortu
mortu
verboImperativa formo de «morti»: ke iu mortu.
#1008
boris
boris
verbopast of bori
#1007
duboj
duboj
substantivoNe certeco aŭ hezito pri io; manko de fido aŭ konvinko.
#1006
greko
greko
substantivoHomo el Grekio; greka persono.
#1005
kajto
kajto
substantivoLudilo el papero aŭ ŝtofo, flugigata per ŝnuro en la vento.
#1004
ŝerco
ŝerco
substantivoIo amuza dirita aŭ farita por ridigi aŭ ŝerci.
#1003
metio
metio
substantivoMetio estas profesio aŭ laboro lernita, kutime praktika aŭ manarta.
#1002
ŝoseo
ŝoseo
substantivoGranda, pavimita vojo por aŭtomobiloj, ofte inter urboj.
#1001
konoj
konoj
substantivoPluralo de kono: konataj homoj; homoj, kiujn oni konas.
#1000
mensa
mensa
adjektivoRilata al la menso; intelekta aŭ psikologia.