Wordle Esperanto · Arkivo

Ĉiuj vortoj

1,954 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas

#334
temon
temon
substantivoAkuzativa formo de "temo": la ĉefa ideo aŭ afero pri kiu oni parolas aŭ skribas.
#333
tenis
tenis
substantivoRaked- kaj pilkoludo, ludata per rakedoj kaj pilko sur korto kun reto.
#332
okazi
okazi
verboOkazi: esti evento, kiu efektive okazas; fariĝi aŭ realiĝi.
#331
celis
celis
verboPasinta tempo de "celi": direktis sian intencon aŭ atenton al celo.
#330
stilo
stilo
substantivoManiero esprimi aŭ fari ion, precipe en arto aŭ skribado.
#329
regno
regno
substantivoŜtato regata de reĝo aŭ reĝino; monarkio.
#328
finis
finis
verboFiniĝis; pasinta tempo de "fini", signifas ke io jam atingis sian finon.
#327
greka
greka
adjGreek (of or pertaining to Greece, the Greek people, or the Greek language)
#326
imagi
imagi
verboFormi en la menso bildon aŭ ideon pri io; pensi pri io kiel ebla aŭ reala.
#325
muroj
muroj
substantivoPluralo de "muro": vertikalaj konstruaj strukturoj el ŝtono, briko ktp, kiuj limigas aŭ subtenas.
#324
taŭga
taŭga
adjektivoKiu estas konvena aŭ taŭgigita por certa celo; adekvata.
#323
riĉaj
riĉaj
adjektivoPluralo de "riĉa": havantaj multe da mono aŭ posedaĵoj.
#322
sekvi
sekvi
verboIri post iu aŭ io; veni poste aŭ laŭvice.
#321
realo
realo
substantivoMalnova hispana monunuo (real).
#320
kvara
kvara
adjektivoOrda nombro: la numero 4a en vico aŭ sinsekvo.
#319
altan
altan
adjektivoAkuzativo de «alta»: havanta grandan alton; ne malalta.
#318
kanto
kanto
substantivoMuzikaĵo kantata per voĉo; kanto.
#317
nokte
nokte
adverboDum la nokto; en la nokta tempo.
#316
veran
veran
adjektivoAkuzativa formo de "vera"; signifas ion aŭ iun, kiu estas vera aŭ ĝusta.
#315
speco
speco
substantivoSpeco estas tipo aŭ kategorio de io laŭ komunaj trajtoj.
#314
prave
prave
adverboĝuste; laŭ la vero aŭ laŭ tio, kio estas justa aŭ ĝusta.
#313
solvi
solvi
verboTrovi la respondon aŭ klarigon al problemo aŭ demando.
#312
arboj
arboj
substantivoPluralo de "arbo": grandaj lignaj plantoj kun trunko kaj branĉoj.
#311
serio
serio
substantivoSinsekvo de aferoj aŭ eventoj, kiuj apartenas unu al la alia.
#310
timis
timis
verboPasinta tempo de "timi": sentis timon aŭ timis ion.
#309
monto
monto
substantivoGranda natura altaĵo de la tersurfaco, pli alta ol monteto.
#308
reala
reala
adjektivoKiu ekzistas vere; ne imagita aŭ teoria.
#307
ŝatus
ŝatus
verboKondiĉa formo de «ŝati»: volus aŭ havus plezuron pri io, aŭ preferus ion.
#306
nordo
nordo
substantivoLa direkto aŭ regiono kontraŭa al sudo; norda parto de io.
#305
teamo
teamo
substantivoGrupo de homoj, kiuj kunlaboras por komuna celo, ofte en sporto aŭ laboro.