Wordle Esperanto · Archive
Ĉiuj vortoj
1,842 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas
tablo
substantivoMejlo kun plata supraĵo kaj kruroj, uzata por meti objektojn aŭ manĝi.
eviti
verboIntence ne fari aŭ ne sperti ion; resti for de io.
kuŝis
verboPasinta tempo de «kuŝi»: estis en kuŝanta pozicio, ripozante aŭ etendiĝinte.
banko
substantivoInstitucio kie oni konservas monon kaj faras financajn transakciojn.
levis
verboPasinta formo de "levi": (li/ŝi/ĝi) levis ion supren aŭ starigis ĝin.
stato
substantivoLa stato estas la situacio aŭ kondiĉo en kiu io aŭ iu troviĝas.
timas
verboTimas: 3a pers. sing. de "timi"; (li/ŝi/ĝi) sentas timon aŭ timegas ion.
lasis
verboPasinta formo de "lasi": ĉesis teni aŭ lasis ion/iu ie, forirante.
resti
verboDaŭre esti en la sama loko aŭ stato; ne foriri.
itala
adjItalian (of or pertaining to Italy, the Italian people, or Italian)
parte
adverboParte signifas nur en certa parto, ne tute; iom aŭ laŭ parto.
kreis
verbopast of krei
filoj
substantivoPluralo de «filo»: viraj idoj aŭ filoj de iu.
kadre
adverboEn la kadro de; ene de la limoj aŭ kunteksto de io.
korpo
substantivoLa fizika korpo de homo aŭ besto; la tuto de ĝiaj partoj.
duono
substantivoUnu el du egalaj partoj de io; la duono.
lokoj
substantivoPluralo de "loko": lokoj signifas plurajn lokojn aŭ poziciojn.
danko
substantivoEsprimo de dankemo aŭ ago danki iun pro io.
jaron
substantivoAkuzativa formo de «jaro»: periodon de dek du monatoj.
prezo
substantivoLa kvanto da mono, kiun oni pagas aŭ petas por aĉeti ion.
ŝatas
verboFormo de "ŝati": havi agrablan senton aŭ preferon pri iu aŭ io; ĝi plaĉas al li/ŝi.
ideoj
substantivoPluralo de «ideo»: pensoj aŭ konceptoj en la menso.
klubo
substantivoGrupo aŭ asocio de homoj kun komuna intereso, kiu regule kunvenas.
forto
substantivoFizika aŭ mensa povo aŭ energio por agi aŭ rezisti.
loĝas
verboVivas kaj havas sian hejmon en iu loko.
animo
substantivoLa nemateria parto de homo aŭ estaĵo, kiu sentas kaj pensas; la spirito.
okazo
substantivoOkazo estas evento aŭ situacio, kiu okazas en certa momento.
certa
adjektivoKiu estas certa aŭ senduba; pri kiu oni estas konvinkita.
epoko
substantivoLonga periodo en historio aŭ en la vivo de io, karakterizita de apartaj trajtoj.
lerni
verboAkiri scion aŭ kapablon per studado, praktiko aŭ sperto.