[maˈnaɾ]
- transitiveSalir desde dentro (de la tierra, de un árbol, de un manantial, etc) un líquido.
“El agua mana de la fuente.”
- rareExistir o haber gran cantidad de algo.
- Hacer fluir o dejar salir un líquido.
“La fuente mana mucha agua.”
Formashaber manado(impersonal, infinitive) · manando(impersonal, gerund) · habiendo(impersonal, gerund) · manado(impersonal, gerund) · manado(impersonal, participle) · mano(first-person, singular, indicative, present) · manas(second-person, singular, indicative, present) · manás(second-person, singular, vos-form, indicative, present) · mana(third-person, singular, indicative, present) · manamos(first-person, plural, indicative, present) · manáis(second-person, plural, indicative, present) · manan(third-person, plural, indicative, present) · manaba(first-person, singular, indicative, past, imperfect) · manabas(second-person, singular, indicative, past, imperfect) · manabas(second-person, singular, vos-form, indicative, past, imperfect) · manaba(third-person, singular, indicative, past, imperfect) · manábamos(first-person, plural, indicative, past, imperfect) · manabais(second-person, plural, indicative, past, imperfect) · manaban(third-person, plural, indicative, past, imperfect) · mané(first-person, singular, indicative, present, perfect)