/sar.ˈbaːz/, [säɾ.bɑ́ːz], [säɾ.bɑ́ːz]
ریشهFrom سر (sar, “head”) + باز (-bâz, “to loose, to let go”).
- soldier
“ما همه سرباز توایم خمینی، گوش به فرمان توایم خمینی” — We are all your soldiers, Khomeini; we all heed your command, Khomeini.
- pawn
- Sarbaz (a city and county of Sistan and Baluchestan Province, Iran)
صورتهاsarbāz(romanization) · sarbâz(romanization) · سربازان(plural) · spelling сарбоз(Tajik) · سرباز(singular) · سربازان، سربازا (sarbâzấn, sarbâzấ^△)(colloquial, plural) · سرباز را، سرباز رو (sarbâz râ, sarbâzo^△)(colloquial, definite, direct-object, singular) · سربازان را، سربازا رو (sarbâzấn râ, sarbâzấ ro^△)(colloquial, definite, direct-object, plural) · سرباز(ezafe, singular) · سربازان، سربازای (sarbâzấn-e, sarbâzấ-ye^△)(colloquial, ezafe, plural) · سربازی(definite, relative, singular) · سربازی(indefinite, singular, stressed) · سربازانی، سربازایی (sarbâzấn-i, sarbâzấi^△)(colloquial, definite, plural, relative) · سربازانی، سربازایی (sarbâzấn-i, sarbâzấi^△)(colloquial, indefinite, plural, stressed) · سربازم(first-person, possessive, singular) · سربازهایم، سربازهام، سربازام (sarbâz-hấyam, sarbâzấm^△)(colloquial, first-person, possessive, singular) · سربازت (sarbâzat, sarbâzet^△)(second-person, singular) · سربازهایت، سربازهات، سربازات (sarbâz-hấyat, sarbâzất^△)(colloquial, second-person, singular) · سربازش (sarbâzaš, sarbâzeš^△)(possessive, singular, third-person) · سربازهایش، سربازهاش، سربازاش (sarbâz-hấyaš, sarbâzấš^△)(colloquial, possessive, singular, third-person)