/ˈɑnomus/, [ˈɑ̝no̞mus̠]
Alkuperäanoa (“to plead; to apply for”) + -mus
- an application, a plea, a requisition, a petition
Muodotanomus(nominative, singular) · anomukset(nominative, plural) · anomus(accusative, nominative, singular) · anomukset(accusative, nominative, plural) · anomuksen(accusative, genitive, singular) · anomukset(accusative, genitive, plural) · anomuksen(genitive, singular) · anomusten(genitive, plural) · anomuksien(genitive, plural) · anomusta(partitive, singular) · anomuksia(partitive, plural) · anomuksessa(inessive, singular) · anomuksissa(inessive, plural) · anomuksesta(elative, singular) · anomuksista(elative, plural) · anomukseen(illative, singular) · anomuksiin(illative, plural) · anomuksella(adessive, singular) · anomuksilla(adessive, plural) · anomukselta(ablative, singular)
Lähde: Wiktionary