/ˈhenry/, [ˈhe̞nry], /ˈhenri/
OriginFrom English henry.
- henry (unit of inductance)
Formshenry(nominative, singular) · henryt(nominative, plural) · henry(accusative, nominative, singular) · henryt(accusative, nominative, plural) · henryn(accusative, genitive, singular) · henryt(accusative, genitive, plural) · henryn(genitive, singular) · henryjen(genitive, plural) · henryä(partitive, singular) · henryjä(partitive, plural) · henryssä(inessive, singular) · henryissä(inessive, plural) · henrystä(elative, singular) · henryistä(elative, plural) · henryyn(illative, singular) · henryihin(illative, plural) · henryllä(adessive, singular) · henryillä(adessive, plural) · henryltä(ablative, singular) · henryiltä(ablative, plural)