/ˈirtɑi̯n/, [ˈirt̪ɑ̝i̯n]
Alkuperäirta- + -in, from the same root (Proto-Finnic *irta) as irto-.
- not-comparableloose
- not-comparablemovable
“irtain omaisuus” — movable (property), chattel
Muodotirtain(nominative, singular) · irtaimet(nominative, plural) · irtain(accusative, nominative, singular) · irtaimet(accusative, nominative, plural) · irtaimen(accusative, genitive, singular) · irtaimet(accusative, genitive, plural) · irtaimen(genitive, singular) · irtaimien(genitive, plural) · irtainten(genitive, plural) · irtainta(partitive, singular) · irtaimia(partitive, plural) · irtaimessa(inessive, singular) · irtaimissa(inessive, plural) · irtaimesta(elative, singular) · irtaimista(elative, plural) · irtaimeen(illative, singular) · irtaimiin(illative, plural) · irtaimella(adessive, singular) · irtaimilla(adessive, plural) · irtaimelta(ablative, singular)