/ˈkɑnːeˣ/, [ˈkɑ̝nːe̞(ʔ)]
Alkuperäkantaa (“to carry, bear; to bring, act as a plaintiff”) + -e
Muodotkanne(nominative, singular) · kanteet(nominative, plural) · kanne(accusative, nominative, singular) · kanteet(accusative, nominative, plural) · kanteen(accusative, genitive, singular) · kanteet(accusative, genitive, plural) · kanteen(genitive, singular) · kanteiden(genitive, plural) · kanteitten(genitive, plural) · kannetta(partitive, singular) · kanteita(partitive, plural) · kanteessa(inessive, singular) · kanteissa(inessive, plural) · kanteesta(elative, singular) · kanteista(elative, plural) · kanteeseen(illative, singular) · kanteisiin(illative, plural) · kanteihin(illative, plural) · kanteella(adessive, singular) · kanteilla(adessive, plural)