/ˈkelmi/, [ˈk̟e̞lmi]
OriginFrom Swedish skälm.
Formskelmi(nominative, singular) · kelmit(nominative, plural) · kelmi(accusative, nominative, singular) · kelmit(accusative, nominative, plural) · kelmin(accusative, genitive, singular) · kelmit(accusative, genitive, plural) · kelmin(genitive, singular) · kelmien(genitive, plural) · kelmiä(partitive, singular) · kelmejä(partitive, plural) · kelmissä(inessive, singular) · kelmeissä(inessive, plural) · kelmistä(elative, singular) · kelmeistä(elative, plural) · kelmiin(illative, singular) · kelmeihin(illative, plural) · kelmillä(adessive, singular) · kelmeillä(adessive, plural) · kelmiltä(ablative, singular) · kelmeiltä(ablative, plural)