/ˈkulumɑ/, [ˈkulumɑ̝]
AlkuperäFrom kulua (“to wear, erode”) + -ma.
Muodotkuluma(nominative, singular) · kulumat(nominative, plural) · kuluma(accusative, nominative, singular) · kulumat(accusative, nominative, plural) · kuluman(accusative, genitive, singular) · kulumat(accusative, genitive, plural) · kuluman(genitive, singular) · kulumien(genitive, plural) · kulumain(genitive, plural, rare) · kulumaa(partitive, singular) · kulumia(partitive, plural) · kulumassa(inessive, singular) · kulumissa(inessive, plural) · kulumasta(elative, singular) · kulumista(elative, plural) · kulumaan(illative, singular) · kulumiin(illative, plural) · kulumalla(adessive, singular) · kulumilla(adessive, plural) · kulumalta(ablative, singular)