/ˈkøːri/, [ˈk̟ø̞ːri]
AlkuperäBorrowed from Swedish kör. Doublet of kuoro.
- colloquialchoir
- colloquialgang, group
Muodotkööri(nominative, singular) · köörit(nominative, plural) · kööri(accusative, nominative, singular) · köörit(accusative, nominative, plural) · köörin(accusative, genitive, singular) · köörit(accusative, genitive, plural) · köörin(genitive, singular) · köörien(genitive, plural) · kööriä(partitive, singular) · köörejä(partitive, plural) · köörissä(inessive, singular) · kööreissä(inessive, plural) · kööristä(elative, singular) · kööreistä(elative, plural) · kööriin(illative, singular) · kööreihin(illative, plural) · köörillä(adessive, singular) · kööreillä(adessive, plural) · kööriltä(ablative, singular) · kööreiltä(ablative, plural)