/ˈmɑnːɑ/, [ˈmɑ̝nːɑ̝]
OriginFrom Late Latin manna, from Ancient Greek μάννα (mánna), from Biblical Hebrew מן (mān, “'manna”).
- manna (food substance)
- manna (any good thing)
- semolina
Formsmanna(nominative, singular) · mannat(nominative, plural) · manna(accusative, nominative, singular) · mannat(accusative, nominative, plural) · mannan(accusative, genitive, singular) · mannat(accusative, genitive, plural) · mannan(genitive, singular) · mannojen(genitive, plural) · mannain(genitive, plural, rare) · mannaa(partitive, singular) · mannoja(partitive, plural) · mannassa(inessive, singular) · mannoissa(inessive, plural) · mannasta(elative, singular) · mannoista(elative, plural) · mannaan(illative, singular) · mannoihin(illative, plural) · mannalla(adessive, singular) · mannoilla(adessive, plural) · mannalta(ablative, singular)