/ˈmestɑ/, [ˈme̞s̠tɑ̝]
AlkuperäBorrowed from Russian ме́сто (mésto), from Old East Slavic мѣсто (město), from Proto-Slavic *město.
- place, location
- locale
“Esimerkkinä hän antoi tapauksen, jossa tietyssä joukossa ei ollut pisteitä, mutta siellä oli mestoja” — As an example, he gave a case where a set contained no points but it did contain locales.
Muodotmesta(nominative, singular) · mestat(nominative, plural) · mesta(accusative, nominative, singular) · mestat(accusative, nominative, plural) · mestan(accusative, genitive, singular) · mestat(accusative, genitive, plural) · mestan(genitive, singular) · mestojen(genitive, plural) · mestain(genitive, plural, rare) · mestaa(partitive, singular) · mestoja(partitive, plural) · mestassa(inessive, singular) · mestoissa(inessive, plural) · mestasta(elative, singular) · mestoista(elative, plural) · mestaan(illative, singular) · mestoihin(illative, plural) · mestalla(adessive, singular) · mestoilla(adessive, plural) · mestalta(ablative, singular)