/ˈpustɑ/, [ˈpus̠tɑ̝]
OriginFrom Hungarian puszta. Ultimately from Proto-Slavic *pustъ.
Formspusta(nominative, singular) · pustat(nominative, plural) · pusta(accusative, nominative, singular) · pustat(accusative, nominative, plural) · pustan(accusative, genitive, singular) · pustat(accusative, genitive, plural) · pustan(genitive, singular) · pustien(genitive, plural) · pustain(genitive, plural, rare) · pustaa(partitive, singular) · pustia(partitive, plural) · pustassa(inessive, singular) · pustissa(inessive, plural) · pustasta(elative, singular) · pustista(elative, plural) · pustaan(illative, singular) · pustiin(illative, plural) · pustalla(adessive, singular) · pustilla(adessive, plural) · pustalta(ablative, singular)