/ˈsɑʋukeˣ/, [ˈs̠ɑ̝ʋuk̟e̞(ʔ)]
Alkuperäsavu (“smoke”) + -ke. First attested in the early 20th century.
Muodotsavuke(nominative, singular) · savukkeet(nominative, plural) · savuke(accusative, nominative, singular) · savukkeet(accusative, nominative, plural) · savukkeen(accusative, genitive, singular) · savukkeet(accusative, genitive, plural) · savukkeen(genitive, singular) · savukkeiden(genitive, plural) · savukkeitten(genitive, plural) · savuketta(partitive, singular) · savukkeita(partitive, plural) · savukkeessa(inessive, singular) · savukkeissa(inessive, plural) · savukkeesta(elative, singular) · savukkeista(elative, plural) · savukkeeseen(illative, singular) · savukkeisiin(illative, plural) · savukkeihin(illative, plural) · savukkeella(adessive, singular) · savukkeilla(adessive, plural)
Lähde: Wiktionary