/ˈtɑːkːɑ/, [ˈt̪ɑ̝ːkːɑ̝]
AlkuperäFrom Proto-Finnic *taakka, borrowed from Proto-Norse *ᛊᛏᚨᚲᚲᚨᛉ (*stakkaʀ), from Proto-Germanic *stakkaz (compare Old Norse stakkr (“hay stack, heap”)). Doublet of takka.
- burden (heavy load; (figuratively) cause of worry, anxiety, etc.)
“valkoisen miehen taakka” — white man's burden
“Taakka oli yksinkertaisesti liian raskas kantaa.” — The burden was simply too much to carry.
- pack (bundle to be carried)
Muodottaakka(nominative, singular) · taakat(nominative, plural) · taakka(accusative, nominative, singular) · taakat(accusative, nominative, plural) · taakan(accusative, genitive, singular) · taakat(accusative, genitive, plural) · taakan(genitive, singular) · taakkojen(genitive, plural) · taakkain(genitive, plural, rare) · taakkaa(partitive, singular) · taakkoja(partitive, plural) · taakassa(inessive, singular) · taakoissa(inessive, plural) · taakasta(elative, singular) · taakoista(elative, plural) · taakkaan(illative, singular) · taakkoihin(illative, plural) · taakalla(adessive, singular) · taakoilla(adessive, plural) · taakalta(ablative, singular)