/ˈtermi/, [ˈt̪e̞rmi]
AlkuperäUltimately from Old French terme, from Latin terminus (“limit, boundary”).
- term (word or phrase)
- term
- historical, plural-normallythermae, Roman spa
Muodottermi(nominative, singular) · termit(nominative, plural) · termi(accusative, nominative, singular) · termit(accusative, nominative, plural) · termin(accusative, genitive, singular) · termit(accusative, genitive, plural) · termin(genitive, singular) · termien(genitive, plural) · termiä(partitive, singular) · termejä(partitive, plural) · termissä(inessive, singular) · termeissä(inessive, plural) · termistä(elative, singular) · termeistä(elative, plural) · termiin(illative, singular) · termeihin(illative, plural) · termillä(adessive, singular) · termeillä(adessive, plural) · termiltä(ablative, singular) · termeiltä(ablative, plural)