/ˈblikə/
OriginFrom Old Frisian blīka
Formsblike(infinitive) · bliken(infinitive, infinitive-i-long) · bliken(gerund, neuter) · hawwe(auxiliary) · blyk(first-person, present, singular) · bliek(first-person, past, singular) · blykst(present, second-person, singular) · bliekst(past, second-person, singular) · blyksto(error-unrecognized-form, present) · blieksto(error-unrecognized-form, past) · blykt(present, singular, third-person) · bliek(past, singular, third-person) · blike(plural, present) · blieken(past, plural) · blyk(imperative, present) · blikend(participle, present) · bleken(participle, past) · blykte(first-person, past, singular) · blyktest(past, second-person, singular) · blyktesto(error-unrecognized-form, past)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0