Wordle Íslenska · Skjalasafn
Öll orð
1,862 dagleg orð og fjölgandi
háður
lýsingarorðSem er háður einhverju; þarf á því að halda eða er bundinn því (t.d. háður nikótíni).
reiðu
sagnorðÞolfall eintölu af „reiða“: að hafa eitthvað tilbúið eða við höndina (t.d. peninga).
karri
nafnorðKryddblanda (curry) sem er notuð til að bragðbæta mat, oft í asískum réttum.
niðað
salad
nafnorðSalat; blanda af grænmeti (oft með dressingu) sem er borðuð sem meðlæti eða létt máltíð.
multa
óvært
lýsingarorðóvært: óvænt eða ófyrirséð; eitthvað sem kemur skyndilega og óvænt.
ofboð
nafnorðOf mikið magn eða stærð; eitthvað sem er umfram það sem eðlilegt eða æskilegt er.
rotuð
lýsingarorðLýsingarorð: óhreinn eða í óreiðu; ekki snyrtilegur.
gatað
lýsingarorðLýsingarorð: með gati eða götum; gatað (t.d. gatað blað).
kapla
sagnorðAð klára eða vinna sig í gegnum eitthvað, oft verkefni eða áfanga.
teini
nafnorðUnglingur á unglingsaldri, oft um 13–19 ára.
smáár
nafnorðFyrstu æviár barns; bernska.
opnun
nafnorðAðgerð eða atburður að opna eitthvað; einnig opið/innkoma (t.d. opnunartími).
ýttir
sagnorðÞátíð (2. pers. et.) af „ýta“: þú ýttir, þ.e. þrýstir eða ýfðir eitthvað áfram.
signý
nafnorðSigný er kvenmannsnafn (eiginnafn).
messu
nafnorðÞolfall af „messa“, guðsþjónusta í kirkju.
veris
létuð
sagnorðÞátíð fleirtölu af „láta“: að leyfa eða láta eitthvað gerast (t.d. „þau létu mig fara“).
læðst
sagnorðÞátíð (3. pers. et.) af „læðast“: að fara hljóðlega eða laumast einhvers staðar.
göptu
sagnorðÞátíð af „gapa“: þú opnaðir munninn og starðir undrandi eða gapandi.
ummál
nafnorðummál er lengd jaðars eða ytri brúnar á flatarmynd eða hlut, t.d. hring eða ferningi.
gægst
sagnorðSést eða kemur í ljós; (e-s) gægist = (eitthvað) sést í smástund eða að hluta.
grýta
nafnorðPottur eða djúpt ílát til að elda mat í.
nasla
nafnorðSmávegis snarl eða nart sem maður borðar milli mála.
korra
sagnorðAð gefa frá sér hrjúft, gutlandi hljóð (t.d. eins og kráka eða froskur).
þyldu
snapi
nafnorðStrákur eða ungur piltur (oft í léttum eða lítilsvirðandi tón).
þyldi
sagnorðÞátíð (viðtengingarháttur) af „þola“: að geta borið eða þolað eitthvað.
örðug
lýsingarorðLýsingarorð sem merkir erfiður eða flókinn; ekki auðvelt að gera eða skilja.