Öll orð

sagnorð Þátíð (boðháttur eða 2. p. ft.) af „að dýfa“: að setja eitthvað ofan í vökva í stutta stund.

nafnorð Sæt efni sem notað er til að sæta mat og drykki.

sagnorð „Lokum“ er 1. persóna fleirtölu í boðhætti af að loka, notað til að hvetja: við lokum (t.d. lokum dy…

nafnorð Límur eru rímuð, stutt frásagnarkvæði eða vísur, oft sagðar eða sungnar.

lýsingarorð Lýsandi eða með miklu ljósi; ekki dimm.

nafnorð Sælgæti; eitthvað sætt til að borða, t.d. nammi eða konfekt.

sagnorð Að hefja eða setja eitthvað af stað; byrja.

sagnorð Þátíð fleirtala af „hafa“: „höfðu“ merkir að einhverjir voru með eða áttu eitthvað.

lýsingarorð „annan“ er þolfall eintölu karlkyns af „annar“ og merkir „hinn/aðra“ (t.d. annan dag, annan mann).

sagnorð Beygingarmynd af sögninni „gefast“: að gefa sig, lúta eða láta undan.

lýsingarorð Mjög nánar tengdur eða í náinni vináttu; ekki fjarlægur eða ókunnugur.

nafnorð Ríkjandi stíll í klæðnaði eða útliti á ákveðnum tíma; það sem er í tísku.

sagnorð að særa eða gera einhvern móðgaðan; að hneyksla eða styggja.

sagnorð að draga úr hraða; verða hægari.

sagnorð að lækka eitthvað; gera það minna eða lægra, t.d. verð, hljóð eða hæð.

nafnorð Vændi er að selja eða kaupa kynlífsþjónustu gegn greiðslu.

sagnorð Að þola eða upplifa mikinn sársauka, vanlíðan eða erfiðleika.

sagnorð „Bitið“ er þátíðarmynd af „bíta“ og merkir að hafa bitið í eitthvað með tönnum.

nafnorð Rönd úr leðri eða efni sem er borin um mittið til að halda uppi buxum eða sem skraut.

lýsingarorð Lýsing á því að eitthvað sé rúmgott eða nægilega stórt (t.d. herbergi eða fatnaður).

nafnorð Tæki sem mælir eitthvað, t.d. rafmagns-, hita- eða vatnsmagn.

nafnorð Gelda er geld (ófrjó) kýr eða hryssa.

sagnorð Að klæja er að valda kláða; að finnast eitthvað vera að klæja.

sagnorð Þátíð, 2. persóna fleirtölu af „verða“: þið urðuð (þið breyttust/gerðust).

lýsingarorð Dative fleirtala af „illur“: í slæmum eða óheppilegum kringumstæðum (t.d. „illum stöddum“).

sagnorð Að semja ljóð eða texta í bundnu máli.

sagnorð Þátíð/viðtengingarháttur af sögninni „draga“: ég drægi (t.d. vagninn).

sagnorð Að ræða eða púsla við eitthvað án þess að klára það, oft í smáa tíma.

nafnorð Afmarkaður hluti af stærri stofnun eða fyrirtæki sem sinnir sérhæfðum verkefnum.