Wordle Íslenska · Skjalasafn
Öll orð
1,951 dagleg orð og fjölgandi
hlógu
sagnorðÞátíð fleirtala af „hlæja“: þau hlógu, þ.e. þau hlógu að einhverju eða einhverjum.
bókað
lýsingarorðLýsir því að eitthvað sé pantað eða frátekið, t.d. herbergi eða miði.
lúgan
nafnorðLúga er lítið herbergi eða klefi, t.d. á skipi eða í flugvél.
spýti
nafnorðLítill viðarbútur eða prik, oft notaður sem eldiviður eða til að stinga í eitthvað.
tútna
sagnorðAð bólgna eða þenjast út, verða útstæð eða pútast.
ómælt
lýsingarorðÓsagt eða óorðað; ekki sett fram í orðum.
unnar
sagnorðÞátíðarmynd af sögninni „vinna“ (unnu/unnar), notað um að eitthvað hafi verið unnið eða framkvæmt.
sennu
nafnorð„Sennu“ er eignarfall fleirtölu af „senna“ og merkir rifrildi eða orðaskipti.
æptum
sagnorðÞátíð 1. persóna fleirtölu af „æpa“: við öskruðum eða kölluðum hátt.
þýfið
nótar
nafnorðFleirtala af nót; skrifuð athugasemd eða minnisatriði (t.d. í tónlist eða glósum).
gaust
nafnorðSkvetta eða gus (lítið magn vökva) sem fer snögglega af stað eða skvettist.
hæfðu
sagnorðÞátíð (2. pers. ft.) af „hafa“: þið áttuð/eigðuð eða höfðuð eitthvað.
klúra
sagnorðað klúðra eða gera eitthvað illa; klikka á verki eða tækifæri.
sýkti
sagnorðÞátíð af „sýkja“: gerði einhvern eða eitthvað veikt með smiti.
grein
nafnorðRituð grein er texti um ákveðið efni, t.d. í blaði eða á vef.
trúða
nafnorðSkemmtikraftur sem klæðist oft litríkum búningi og farða og lætur fólk hlæja, t.d. í sirkus.
hraki
nafnorðHraki er ólán eða ógæfa sem kemur fyrir einhvern.
óþjál
nafnorðÓþjál er óþjálni eða klaufaskapur; skortur á þjálfun eða fimi.
notir
fægðu
sagnorðÞátíð af „fægja“: að pússa eða slípa eitthvað svo það verði slétt og glansandi.
gifti
sagnorð„Gifti“ er þátíð af sögninni „gifta“ og merkir að gifta einhvern (láta ganga í hjónaband).
vorra
slæms
lýsingarorðBeygingarmynd af „slæmur“: í þágufalli eintölu karlkyni („slæmum“), merkir vondum/illum.
óríon
nafnorðÓríon er stjörnumerki (veiðimaðurinn) á næturhimninum.
suður
Suður er áttin til suðurs, þ.e. í átt að suðurhlið eða suðurhluta.
grónu
lýsingarorðLýsingarháttur þátíðar af „gróa“: orðinn gróinn, t.d. grónu sár eða grónu land.
kæfum
sagnorð1. persóna fleirtölu nútíðar af „kæfa“: við kæfum, þ.e. við köfum eða kyrkjum (t.d. eld eða manneskj…
japan
nafnorðJapan, land í Austur-Asíu.
hafðu
sagnorð„hafðu“ er boðháttur af „hafa“ og merkir „haltu/vertu með“ (t.d. „hafðu það gott“).