[ˈkɔvat͡ʃ]
OriginInherited from Proto-Slavic *kovačь, from *kovati.
Formskovač(romanization) · ковачи(plural) · ковачки(adjective, relational) · ковач(indefinite, singular) · ковачи(indefinite, plural) · ковачот(definite, singular, unspecified) · ковачите(definite, plural, unspecified) · ковачов(definite, proximal, singular) · ковачиве(definite, plural, proximal) · ковачон(definite, distal, singular) · ковачине(definite, distal, plural) · ковачу(singular, vocative) · ковачи(plural, vocative) · -(count-form, singular) · ковача(count-form, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0