[ˈɔbvi(j)ɛ]
- transitiveto envelop, enshroud
Formsобвие third-singular present or(canonical, perfective) · obvie(romanization) · обвива(imperfective) · обвиел(imperfect, masculine) · обвил(aorist, masculine) · обвиен(adjectival, aorist, participle) · обвиела(feminine, imperfect) · обвила(aorist, feminine) · обвиело(imperfect, neuter) · обвило(aorist, neuter) · обвиеле(imperfect, plural) · обвиле(aorist, plural) · обвиено(aorist, participle, perfect) · обвијам(first-person, present, singular) · обвиев(first-person, imperfect, singular) · обвив(aorist, first-person, singular) · -(aorist, first-person, imperative, singular) · обвиеш(present, second-person, singular) · обвиеше(imperfect, second-person, singular) · обви(aorist, second-person, singular)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0