[ˈɔnɛmi]
- intransitiveto become mute, lose one's voice
Formsонеми third-singular present or(canonical, perfective) · onemi(romanization) · онемува(imperfective) · онемел(imperfect, masculine) · онемел(aorist, masculine) · онемела(feminine, imperfect) · онемела(aorist, feminine) · онемело(imperfect, neuter) · онемело(aorist, neuter) · онемеле(imperfect, plural) · онемеле(aorist, plural) · онемено(aorist, participle, perfect) · онемам(first-person, present, singular) · онемев(first-person, imperfect, singular) · онемев(aorist, first-person, singular) · -(aorist, first-person, imperative, singular) · онемиш(present, second-person, singular) · онемеше(imperfect, second-person, singular) · онеме(aorist, second-person, singular) · онеми(aorist, imperative, second-person, singular)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0