ˈɕlɛpɨ, ślepy
- taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
“Bela II stał się ślepy z polecenia swojego stryja.”
- taki, który nie ma narządu wzroku
- zamknięty na stałe, bez wyjścia
“Ta droga prowadzi do ślepego zaułka.”
- metaphorictaki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności
- taki, który czegoś nie dostrzega
- colloquialosoba ślepa (1.1)
“Jakiś ślepy przeszedł obok mnie.”
Formyślepa(nominative, singular, feminine) · ślepe(nominative, singular, neuter) · ślepi(nominative, plural, masculine) · ślepe(nominative, plural, nonvirile) · ślepego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · ślepej(genitive, singular, feminine) · ślepego(genitive, singular, neuter) · ślepych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · ślepemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · ślepej(dative, singular, feminine) · ślepemu(dative, singular, neuter) · ślepym(dative, plural, masculine, nonvirile) · ślepego(accusative, singular, masculine, animate) · ślepą(accusative, singular, feminine) · ślepe(accusative, singular, neuter) · ślepych(accusative, plural, masculine) · ślepe(accusative, plural, nonvirile) · ślepym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · ślepą(instrumental, singular, feminine) · ślepym(instrumental, singular, neuter)