ˈbʲitfa, bʹitfa
Pochodzeniepol. bić + -twa
- bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron
“[…] Mistrz Ulryk wzywa twój majestat Panie i księcia Witolda na bitwę śmiertelną […]”
- metaphorickażda inna potyczka, również dla zabawy
“Majowa inscenizacja jednego z epizodów Powstania Listopadowego, przez ostrołęczan nazywana po prostu bitwą, to jedna z największych atrakcji naszego miasta”
Formybitwy(genitive, singular) · bitwie(dative, singular) · bitwę(accusative, singular) · bitwą(instrumental, singular) · bitwie(locative, singular) · bitwo(vocative, singular) · bitwy(nominative, plural) · bitew(genitive, plural) · bitw(genitive, plural) · bitwom(dative, plural) · bitwy(accusative, plural) · bitwami(instrumental, plural) · bitwach(locative, plural) · bitwy(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik