t͡ʃɛɕt͡ɕ, čeść
Originprasł. *čьstь < praindoeur. *kĭt-tī- → czczenie, wielbienie, szanowanie
- poważanie
“Prezydent oddał cześć poległym żołnierzom.”
- Old-Polishstan cywilny
“Zakonnicy to usłyszawszy, a temu sie – iż ta rzecz, acz dobrego umysłu, wszakże niesłychana i zakonowi Mojżeszowemu przeciwna była – zumiawszy, to sobie umyślili, iżby sie Pana Boga – przyprawiwszy si”
- colloquialpozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
- colloquialpożegnanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
Formsczci(genitive, singular) · czci(dative, singular) · czcią(instrumental, singular) · czci(locative, singular) · czci(vocative, singular) · czci(potential, rare, nominative, plural) · czci(potential, rare, genitive, plural) · czciom(potential, rare, dative, plural) · czci(potential, rare, accusative, plural) · czciami(potential, rare, instrumental, plural) · czciach(potential, rare, locative, plural) · czci(potential, rare, vocative, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0