ˈkarat, karat
Pochodzenieniem. Karat, ang. carat, franc. carat < wł. carato, śr.łac. caratus < arab. قيراط (qīrāṭ) → nasienie karobu < gr. κεράτιον → owoc karobu (szarańczynu strąkowego, chleba świętojańskiego)
- jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł
- dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty
“24 karaty to czyste złoto.”
Formykaraty(nominative, plural) · karata(genitive, singular) · karatów(genitive, plural) · karatowi(dative, singular) · karatom(dative, plural) · karaty(accusative, plural) · karatem(instrumental, singular) · karatami(instrumental, plural) · karacie(locative, singular) · karatach(locative, plural) · karacie(vocative, singular) · karaty(vocative, plural)