ˈklʲika, klʹika
Pochodzeniefranc. clique → „banda”, „zgraja”
- grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą
“I cała ta klika, każdy każdemu rączkę myje, a z ludźmi się nie liczą.”
- część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego
“Klika jest maksymalna, jeśli nie da się dodać do niej wierzchołka tak, aby razem z nią również tworzył klikę.”
- person, present3 lp zob. klikać
Formykliki(nominative, plural) · kliki(genitive, singular) · klik(genitive, plural) · klice(dative, singular) · klikom(dative, plural) · klikę(accusative, singular) · kliki(accusative, plural) · kliką(instrumental, singular) · klikami(instrumental, plural) · klice(locative, singular) · klikach(locative, plural) · kliko(vocative, singular) · kliki(vocative, plural)