ˈkɔlɔr, kolor
Pochodzeniełac. color < praindoeur. *kel- → kryć, nakrywać
- cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot
“Niebo ma niebieski kolor.”
- symbol na karcie umieszczony obok jej wartości
“W brydżu piki są najcenniejszym kolorem.”
- liczba kwantowa wprowadzona, by rozróżnić dwa jednakowe kwarki znajdujące się w tym samym stanie spinowym
“Proton i neutron składają się z trzech kwarków o różnych kolorach.”
- zob. kolory
“Zosia na myśl o Zbigniewie od razu nabrała kolorów.”
- jeden z rodzajów tynktury heraldycznej
- układ w pokerze składający się z pięciu kart w tym samym kolorze (1.2), które nie następują po sobie
Formykoloru(genitive, singular) · kolorowi(dative, singular) · kolorem(instrumental, singular) · kolorze(locative, singular) · kolorze(vocative, singular) · kolory(nominative, plural) · kolorów(genitive, plural) · kolorom(dative, plural) · kolory(accusative, plural) · kolorami(instrumental, plural) · kolorach(locative, plural) · kolory(vocative, plural)