ˈsɔ̃nɛt, sõnet
- wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof
“Potem pokochał swą kuzynkę, pannę z zadartym noskiem i na jej cześć napisał sonet.”
Formysonetu(genitive, singular) · sonetowi(dative, singular) · sonetem(instrumental, singular) · sonecie(locative, singular) · sonecie(vocative, singular) · sonety(nominative, plural) · sonetów(genitive, plural) · sonetom(dative, plural) · sonety(accusative, plural) · sonetami(instrumental, plural) · sonetach(locative, plural) · sonety(vocative, plural)