ˈtrava, trava
Pochodzenieprasł. *trava → to, co się zużywa, co się spasa, karma
- roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach
“Jutro muszę skosić trawę przed domem.”
- colloquial, metaphoricmarihuana
“Nie palę trawy, bo śmierdzi.”
Formytrawy(genitive, singular) · trawie(dative, singular) · trawę(accusative, singular) · trawą(instrumental, singular) · trawie(locative, singular) · trawo(vocative, singular) · trawy(nominative, plural) · traw(genitive, plural) · trawom(dative, plural) · trawy(accusative, plural) · trawami(instrumental, plural) · trawach(locative, plural) · trawy(vocative, plural)