/dyn.ˈjaː/
KökenOsmanlı Türkçesi دنيا, Arapça دُنْيَا (dünyā).
- Güneş Sistemi'nde Venüs ile Mars arasında yer alan, Güneş'e yakınlık bakımından üçüncü olan gezegen; Acun, Yer, Cihan
- İnsanoğlunun üzerinde yaşadığı toprak ve denizlerin tümü; acun, yeryüzü, küre, âlem, arz, cihan, darıdünya, devran, zemin.
- inançları, kültürleri bir olan ülke veya insanlar topluluğu
- dış, çevre, ortam
“Biz dünyadan ayrı yaşarken dünya epey değişmiş.”
- duygu, düşünce ve hayal âlemi
“Köprüye kadar kendi dünyaları içinde ne tatlı, ne özlü konuşurlardı.”
- meslek veya iş birliği içinde bulunan kimseler
“Ressamlar dünyasında onun yeri ayrıdır.”
BiçimlerDünya'yı(accusative) · Dünya'sı(possessive) · Dünya(singular, nominative) · Dünya'yı(singular, accusative) · Dünya'ya(singular, dative) · Dünya'da(singular, locative) · Dünya'dan(singular, ablative) · Dünya'nın(singular, genitive) · Dünya'm(possessive, singular, first-person, nominative) · Dünya'mı(possessive, singular, first-person, accusative) · Dünya'ma(possessive, singular, first-person, dative) · Dünya'mda(possessive, singular, first-person, locative) · Dünya'mdan(possessive, singular, first-person, ablative) · Dünya'mın(possessive, singular, first-person, genitive) · Dünya'n(possessive, singular, second-person, nominative) · Dünya'nı(possessive, singular, second-person, accusative) · Dünya'na(possessive, singular, second-person, dative) · Dünya'nda(possessive, singular, second-person, locative) · Dünya'ndan(possessive, singular, second-person, ablative) · Dünya'nın(possessive, singular, second-person, genitive)