- Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş
- (mecaz) kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san
- geçimini güçlükle sağlayan, yoksul
- olması gerekenden az
- zavallı, kimsesiz
Biçimlerfakiri(accusative) · fakirler(plural) · fakir(singular, nominative) · fakirler(plural, nominative) · fakiri(singular, accusative) · fakirleri(plural, accusative) · fakire(singular, dative) · fakirlere(plural, dative) · fakirde(singular, locative) · fakirlerde(plural, locative) · fakirden(singular, ablative) · fakirlerden(plural, ablative) · fakirin(singular, genitive) · fakirlerin(plural, genitive) · fakirim(possessive, singular, first-person, nominative) · fakirlerim(possessive, plural, first-person, singular, nominative) · fakirimi(possessive, singular, first-person, accusative) · fakirlerimi(possessive, plural, first-person, singular, accusative) · fakirime(possessive, singular, first-person, dative) · fakirlerime(possessive, plural, first-person, singular, dative)