Wordle Íslenska · Skjalasafn
Öll orð
1,863 dagleg orð og fjölgandi
neinu
Þágufall eintölu af „neinn“: notað um „ekkert/engan“ í setningum eins og „ekki neinu“.
extra
lýsingarorðAuka; eitthvað umfram hið venjulega eða viðbót.
trana
sagnorðað standa eða sitja með hálsinn teygðan fram eða upp; að teygja sig eins og trana.
neyti
nafnorðNeyti er matur eða drykkur sem er neytt.
flýta
sagnorðAð gera eitthvað hraðar eða flýta sér; hraða ferð eða framkvæmd.
sæból
nafnorðTíðar flóðbylgjur eða brim sem slær á strönd.
bjána
nafnorðBj áni er heimskur eða kjánalegur maður; fífl.
maren
stigs
nafnorðEignarfall eintölu af „stig“: mælieining eða þrep/þrep í stiga (t.d. gráða, stig í leik).
plati
sagnorðAð plata einhvern er að blekkja eða gabba hann til að gera eitthvað eða trúa einhverju.
jörpu
nafnorðKvenkyns nafnorð um brúnleitan lit, oft notað um hest (jörp).
sæunn
nafnorðKvenmannsnafn.
horfs
nafnorðBeygingarmynd af „horf“ (t.d. eignarfall eintölu): sjónarhorn eða ástand/horf.
hvörf
nafnorðHvörf eru breytingar eða umskipti, t.d. í veðri eða aðstæðum.
mínum
Þágufall fleirtölu af „minn“: notað um „til míns/mínna“ í merkingunni „til mín/okkar“.
hrana
nafnorðMatur; það sem fólk eða dýr borðar til næringar.
óðfús
lýsingarorðMjög fús eða ákafur til að gera eitthvað; spenntur og viljugur.
offra
sagnorðAð gefa eða fórna einhverju (t.d. tíma, peningum eða hagsmunum) fyrir eitthvað eða einhvern.
úðinn
glæru
nafnorðGagnsæ plastfilma eða blað sem notað er á skjávarpa eða sem glæruskyggna.
býlum
nafnorðÞágufall fleirtölu af „býli“: á bæjum eða bústöðum.
sviti
nafnorðVökvi sem líkaminn seytir í gegnum húðina, oft við hita eða áreynslu.
stefn
gutta
nafnorðSlangur fyrir „strákar“ eða „krakkar“ (yfirleitt drengir).
urgið
syltu
nafnorðSulta; soðin ávaxtamauk með sykri sem er notað sem álegg eða í bakstur.
seppi
nafnorðGælunafn á hundi, oft notað um hund almennt.
ávana
nafnorðÁvana er vana- eða fíknihegðun sem maður tekur upp með endurtekningu.
kyngi
sagnorð1. pers. et. nútíð af „kyngja“: að gleypa eða svelgja eitthvað.
teflt
sagnorðLýsingarháttur þátíðar af „tefla“: að hafa teflt (t.d. skák).