Öll orð

sagnorð Að drekka eða sjúga úr stút (t.d. pela eða flösku).

Kveðja eða ósk um blessun, oft notað sem „bless“ þegar fólk kveður.

nafnorð Kona sem hefur gengið í klaustur og lifir samkvæmt reglum trúarreglu.

sagnorð Að hrista eða hreyfa eitthvað snöggt fram og til baka.

nafnorð Safn eða bunki af hlutum sem liggja saman á einum stað.

sagnorð Þátíð/þátíðarháttur af „blæða“: að missa blóð (t.d. úr sári eða nefi).

nafnorð Vernd er það að vernda eða tryggja öryggi einhvers gegn skaða eða hættu.

sagnorð Þátíð af sögninni „hrinda“: ýtti eða rak eitthvað frá sér.

nafnorð Eldur er logandi bruni sem gefur frá sér hita og ljós.

atviksorð Notað til að segja hvað maður kýs eða vill helst; „helst“ = „frekar“ eða „best“.

atviksorð Notað til að merkja „fleira“ eða „í meira mæli“; t.d. „meira“ = „more“.

nafnorð Vegur er leið eða gata sem fólk og ökutæki fara eftir.

sagnorð Að hefja eða setja eitthvað af stað; byrja.

nafnorð Omega er síðasti stafur gríska stafrófsins (Ω).

sagnorð Leigi er viðtengingarháttur nútíðar af sögninni „leigja“ (að taka eða láta eitthvað gegn greiðslu).

nafnorð Óformlegt orð yfir lögreglu eða lögreglumann.

lýsingarorð Beygingarmynd af „allur“ sem merkir „allir/allar“: allt fólkið eða allir hlutirnir í hópi.

lýsingarorð Kvenkynsmynd af „mikill“: stór eða mikil að magni, stærð eða umfangi.

lýsingarorð Fáein merkir nokkrir, aðeins fáir (um fjölda).

sagnorð að rekja eitthvað í röð eða útskýra það skref fyrir skref (t.d. atburðarás eða rök).

nafnorð Miðja er miðpunktur eða miðsvæði einhvers, t.d. í hring eða hópi.

nafnorð Nisti er lítið nesti eða snarl sem tekið er með sér, t.d. í skóla eða vinnu.

sagnorð að batna eða verða betra, t.d. um veður, heilsu eða ástand.

atviksorð Samanburðarstig af „vel“: á betri hátt eða í betra ástandi.

nafnorð Guðsþjónusta í kirkju, oft á sunnudegi.

sagnorð Að verða heitari eða hlýna.

nafnorð Kista er kassi eða ílát, oftast notað um líkkistu (kistu fyrir látinn).

lýsingarorð Nægur merkir að eitthvað sé nóg eða nægilegt, ekki of lítið.

sagnorð Þátíð af sögninni „bera“: kom/var flutt eða skilaði sér (t.d. „bréfið barst“).