Wordle Íslenska · Skjalasafn
Öll orð
1,861 dagleg orð og fjölgandi
múgar
nafnorðFleirtala af múgur: stór hópur fólks sem safnast saman á einum stað.
ferma
sagnorðAð hlaða eða fylla (t.d. skip eða bíl) af farmi; að setja í flutning.
hrund
a female given name
þröng
lýsingarorðMjög mjór eða þröngur; með lítið rými til hliðar.
spóna
sagnorðAð spóna er að tálga eða skafa af viði þannig að myndist spónn eða flísar.
þreyr
dauði
nafnorðDauði er það þegar lífveru lýkur lífi og hættir að vera á lífi.
hlíft
sagnorðÞátíð af sögninni „hlífa“: að vernda eða spara einhvern eða eitthvað.
tigna
sagnorðAð verða eldri eða þroskast; að ná fullorðinsaldri.
vöxnu
sagnorðLýsingarháttur þátíðar af „vaxa“: orð um að hafa vaxið eða orðið stærri/eldri.
léttu
sagnorðÞátíð af „létta“: að gera eitthvað léttara eða að létta af (t.d. byrði eða skýjum).
gínea
nafnorðGjaldmiðill; breskt gullmynt eða nafn á peningaeiningu „guinea“.
sugum
sagnorðÞátíð, 1. persóna fleirtölu af „sjúga“: við drógum vökva eða loft inn með sogi.
dulir
sagnorð„Dulir“ er 2. persóna eintölu af sögninni „dylja“ og merkir að fela eða leyna einhverju.
krýna
sagnorðAð setja kórónu á; krýna einhvern konung eða sigurvegara.
sliti
sagnorðÞátíð af sögninni „slíta“: að rífa eða taka í sundur, t.d. slíta reipi eða samband.
brett
nafnorðBrett er flatt stykki, oft úr tré eða plasti, notað sem undirlag eða til að bera hluti á.
öflga
ónýtt
lýsingarorðÓnothæft eða gagnslaust; ekki hægt að nota (t.d. um hlut eða mat).
guðni
nafnorðGuðni er eiginnafn karls.
lokst
atviksorðAð lokum; þegar eitthvað gerist eða er gert í endann.
barrs
reynt
sagnorðLýsingarháttur þátíðar af „reyna“: að hafa prófað eða reynt eitthvað.
vörju
ýktri
lýsingarorðLýsingarorð í þágufalli eintölu kvenkyni af „ýktur“: of ýkt, ýkt umfram eðlilegt.
tattó
ókstu
sagnorðÞú ókst: þátíð af „aka“, að keyra eða fara á farartæki.
lötum
lýsingarorðÞágufall fleirtölu af „latur“: um fólk sem er ekki duglegt eða nennir ekki að gera mikið.
mínar
Eignarfornafn í kvenkyni fleirtölu, nefnifall: sem tilheyrir mér (t.d. mínar bækur).
þrifu
sagnorðÞátíð fleirtala af „þrífa“: að þrífa eða hreinsa (t.d. þrifu húsið).