Öll orð

nafnorð Krydd úr þurrkuðum, möluðum piparkornum sem er notað til að bragðbæta mat.

nafnorð Barnamál fyrir getnaðarlim; typpi.

nafnorð Stórt herbergi eða rými, oft notað til samkomna eða viðburða.

nafnorð Sterk andúð eða óvild gagnvart einhverjum eða einhverju.

sagnorð Þriðja persóna fleirtölu af sögninni „bila“: að eitthvað hættir að virka eða fer úr lagi.

nafnorð Storknuð bergbráð sem hefur runnið úr eldgosi; hraunbreiða.

nafnorð Þágufall eintölu af „aska“: íláti eða kassa, oft með loki, til að geyma hluti.

sagnorð Að stinga eða ýta létt með fingri eða oddi; narta/pikka í eitthvað.

sagnorð að vakna til lífs eða ná sér aftur, t.d. eftir veikindi eða erfiðleika.

nafnorð Skilríki til að ferðast milli landa, oft með mynd og persónuupplýsingum.

nafnorð Alþýðlegt/krúttlegt orð yfir hund (oft notað um lítinn hund).

sagnorð að gera fallegra; fegra eitthvað (t.d. útlit eða umhverfi).

lýsingarorð Kvenkynsmynd af „staddur“: að vera á tilteknum stað; vera viðstödd.

lýsingarorð Þolfall eintölu kvenkyns af „dökkur“: sem er dimm eða ekki ljós á lit.

sagnorð að skemmta sér; hafa gaman.

sagnorð Að tala með stammi; hiksta og endurtaka hljóð eða atkvæði í tali.

Upphrópun sem lýsir fögnuði eða hvatningu, svipað og „húrra!“ eða „hipp hipp húrra!“.

nafnorð Afmarkað landsvæði eða svæði innan ákveðinna marka.

nafnorð Lúga er lítið herbergi eða klefi, t.d. á skipi eða í flugvél.

sagnorð Þátíð lýsingarháttur af „auka“: að hafa gert eitthvað meira eða stærra; aukið.

sagnorð að vera í vafa eða efast um eitthvað; trúa ekki alveg.

nafnorð Meðlimur í skátahreyfingu; dreng- eða stúlknaskáti.

nafnorð Þolfall eintölu af „kanna“: ílát með stút og oft handfangi til að hella úr, t.d. kaffikanna.

nafnorð Árstíðin milli hausts og vors, oft köld og snjóþung.

sagnorð Þátíð, 2. persóna fleirtölu af „verða“: þið urðuð (þið breyttust/gerðust).

lýsingarorð Lýsingarháttur þátíðar af „fella“: eitthvað sem hefur verið fellt, t.d. tré eða ákvörðun.

nafnorð Jafna er stærðfræðileg setning sem sýnir að tvær stærðir eru jafnar.

sagnorð Þátíð fleirtölu af „velja“: þeir/þær/þau völdu, þ.e. kusu eða ákváðu eitthvað.

sagnorð Þátíðarmynd af „þiggja“: að hafa tekið við eða samþykkt eitthvað (oft sem svar: „þegið“).